De Maleisische gevangenis van dichtbij
Door: Webmaster
10 Mei 2007 | Maleisië, Kuala Lumpur
En toen een stuk minder leuke kant van het leven in Maleisie van dichtbij gezien. Ik moest eind april het land uit om weer een nieuwe visum voor Maleisie maanden te krijgen. Heerlijk naar Singapore geweest, weer ontzettend gezellig bij het Chinees Singapoorse gezin gelogeerd. Lekker geshopt, en geshopt en nog wat meer geshopt (echt Singapore is een shop-walhala!) en zelfs 's nachts geshopt (een keer per maand een soort koopavond waarbij de winkels open zijn tot 3 uur), naar de film geweest (bijna vergeten dat dat bestaat), mijn kleren in een gewone wasmachine gestopt (ik was vergeten dat sommige kledingstukken ook kleur hadden) en heerlijk een manicure genomen (hoe onwijs mega nutteloos voor in de jungle, maar na drie maanden primitief zo heerlijk om je weer even een beetje mooi te voelen).
Het ging allemaal goed, mijn visum was geen probleem, weer vrolijk en vol energie terug naar de jungle. En toen kwam ik terug in Kuala Tahan en waren er grote probleem...
De politie had besloten een soort van razzia te houden. 12 mensen opgepakt wegens verdenking van het roken van marihuana. Waaronder een goede vriend van mij, Midi. Alles gecontroleerd wat ze maar konden controleren en de jongens meegenomen om een urinetest te doen om de verdenking te bewijzen. Sh*t! Want alle verschrikkelijke verhalen die je ooit gehoord hebt over gevangenissen in Thailand, zijn net zo hard waar over de gevangenis in Maleisie. (Als het even kan nog erger zelfs, omdat je hier zelfs op verdenking van het roken van soft-drugs al de gevangenis in gaat!En jep, ook hier geld de doodstraf voor het dealen of het in bezit hebben van meer dan 100 gram drugs.) Met zijn vijftienen in een kamertje, met een emmertje in de hoek voor je behoefte, geen kleren alleen ondergoed, slapen op de betonnen vloer, hoewel slechts 12 tegelijkertijd kunnen slapen wegens ruimtegebrek, nauwelijks eten, en dan wil ik het niet eens hebben over het geweld wat eerder een regel is dan een uitzondering. Brrr. Niet fijn.
Dus ik terug uit Singapore en de volgende morgen gelijk naar de 'grote' stad met de broer van Midi om te kijken of en wat ik voor ze kon betekenen. Helaas mochten we de jongens die dag niet zien. De politie had een slechte dag ofzo. Maar wat we wel voor elkaar kregen was een borgsom. Voor RM1000,- (200 euro) per persoon zouden ze vrij komen. Je weet nooit of je dat ook werkelijk kunt vertrouwen, maar gewoon maar blijven wachten voelt in so'n situatie ook niet goed. Voor de meeste jongens werd e borgsom betaald, maar sommige families konden het geld gewoon niet bij elkaar krijgen. Ik ben blij dat ik op die manier kon helpen.
Vervolgens hebben we nog drie dagen moeten wachten voordat de politie ze liet gaan. Waarom? Gewoon omdat, ehm, tsja, ze daar zin in hadden??? Maar o wat zagen ze eruit toen na tien dagen gevangenis. Gelukkig iedereen gezond. Maar die blik in de ogen, brr, die geeft je gewoon koude rillingen. Vol angst, zorgen en hopeloosheid. Brr. Nu moeten ze wachten tot ze voor moeten komen. De ergste straf die ze kunnen krijgen is 2 jaar in een rehabilitatie centrum, als het even kan nog erger dan een gevangenis hier.
Hoewel ik weet dat het de wet is en je aan de regels moet houden. Het voelt met mijn opvoeding in Nederland als een onmenselijk zware straf voor zoiets 'onbenulligs' als het roken van een jointje... O ja, natuurlijk alleen als je schuldig wordt bevonden en de uitslag van de urinetest positief is. En nu zijn er onder die 12 jongens die waren opgepakt absoluut een paar die daadwerkelijk een joint hebben gerookt, waaronder mijn vriend. Maar ook al is je test negatief, dan veranderd de politie die test wel voor je in 'positief'. Jep, zo werkt het systeem hier. Corrupt als de pest. Maar met die RM1000,- zal de test uitslag als 'negatief' bij de terecht komen, waardoor als het goed is de jongens gewoon naar huis mogen. Zonder strafblad, zonder gevolgen. Slechts met verschrikkelijke herinneringen...
Het ging allemaal goed, mijn visum was geen probleem, weer vrolijk en vol energie terug naar de jungle. En toen kwam ik terug in Kuala Tahan en waren er grote probleem...
De politie had besloten een soort van razzia te houden. 12 mensen opgepakt wegens verdenking van het roken van marihuana. Waaronder een goede vriend van mij, Midi. Alles gecontroleerd wat ze maar konden controleren en de jongens meegenomen om een urinetest te doen om de verdenking te bewijzen. Sh*t! Want alle verschrikkelijke verhalen die je ooit gehoord hebt over gevangenissen in Thailand, zijn net zo hard waar over de gevangenis in Maleisie. (Als het even kan nog erger zelfs, omdat je hier zelfs op verdenking van het roken van soft-drugs al de gevangenis in gaat!En jep, ook hier geld de doodstraf voor het dealen of het in bezit hebben van meer dan 100 gram drugs.) Met zijn vijftienen in een kamertje, met een emmertje in de hoek voor je behoefte, geen kleren alleen ondergoed, slapen op de betonnen vloer, hoewel slechts 12 tegelijkertijd kunnen slapen wegens ruimtegebrek, nauwelijks eten, en dan wil ik het niet eens hebben over het geweld wat eerder een regel is dan een uitzondering. Brrr. Niet fijn.
Dus ik terug uit Singapore en de volgende morgen gelijk naar de 'grote' stad met de broer van Midi om te kijken of en wat ik voor ze kon betekenen. Helaas mochten we de jongens die dag niet zien. De politie had een slechte dag ofzo. Maar wat we wel voor elkaar kregen was een borgsom. Voor RM1000,- (200 euro) per persoon zouden ze vrij komen. Je weet nooit of je dat ook werkelijk kunt vertrouwen, maar gewoon maar blijven wachten voelt in so'n situatie ook niet goed. Voor de meeste jongens werd e borgsom betaald, maar sommige families konden het geld gewoon niet bij elkaar krijgen. Ik ben blij dat ik op die manier kon helpen.
Vervolgens hebben we nog drie dagen moeten wachten voordat de politie ze liet gaan. Waarom? Gewoon omdat, ehm, tsja, ze daar zin in hadden??? Maar o wat zagen ze eruit toen na tien dagen gevangenis. Gelukkig iedereen gezond. Maar die blik in de ogen, brr, die geeft je gewoon koude rillingen. Vol angst, zorgen en hopeloosheid. Brr. Nu moeten ze wachten tot ze voor moeten komen. De ergste straf die ze kunnen krijgen is 2 jaar in een rehabilitatie centrum, als het even kan nog erger dan een gevangenis hier.
Hoewel ik weet dat het de wet is en je aan de regels moet houden. Het voelt met mijn opvoeding in Nederland als een onmenselijk zware straf voor zoiets 'onbenulligs' als het roken van een jointje... O ja, natuurlijk alleen als je schuldig wordt bevonden en de uitslag van de urinetest positief is. En nu zijn er onder die 12 jongens die waren opgepakt absoluut een paar die daadwerkelijk een joint hebben gerookt, waaronder mijn vriend. Maar ook al is je test negatief, dan veranderd de politie die test wel voor je in 'positief'. Jep, zo werkt het systeem hier. Corrupt als de pest. Maar met die RM1000,- zal de test uitslag als 'negatief' bij de terecht komen, waardoor als het goed is de jongens gewoon naar huis mogen. Zonder strafblad, zonder gevolgen. Slechts met verschrikkelijke herinneringen...
-
10 Mei 2007 - 06:01
:
Jee wat een verhaal! Schrikken zeg! -
10 Mei 2007 - 06:20
Leon Thannhauser:
Jeetje dan had ik als tiener levenslang gekregen daar !!!!
Hier te soft en daar VEEEEL te hard en vooral zo corrupt !! Kijk je uit.........
Groet van je grote en twee kleine neven.. -
10 Mei 2007 - 12:53
Corine:
Oeh, wat schrikken zeg... Gelukkig heb jij je vriend kunnen helpen. Hoe gaat het met jou verder? Jij bent niet in de problemen gekomen of zo? Hoelang blijf je nog daar?
Nou succes met alles en hati-hati! (voorzichtig...)
Liefs Corine. -
11 Mei 2007 - 12:53
Hans:
Minder leuke ervaring bij terugkomst,en het zal wel even slikken zijn geweest toen je het verhaal hoorden.
Gelukkig had je nog een paar centen op de bank op iemand te helpen
Ik hoop dat alles weer op zijn pootjes is terecht gekomen en dat je je nu weer
met leukere dingen kunt gaan bezig houden
Uitkijken is aan te raden -
13 Mei 2007 - 11:54
Marieke Kuijpers:
Hoi Lisette!
Ik kwam je moeder van de week tegen in de sportschool en die vertelde van je grote avontuur! Heeft meteen het adres van deze site opgeschreven en nu heb ik eens rustig te tijd genomen om alle verhalen te lezen. Wat een avontuur zeg! Echt stoer, helemaal het gedeelte in je eentje. Jij hebt in 9 maanden meer meegemaakt dan menig Nederlands leeftijdsgenootje in de afgelopen 23 jaar! Leuk dat ik deze site nu ontdekt heb, kan ik mooi meelezen.
Liefs Marieke -
28 December 2018 - 15:07
Rene:
Tja dat weet je van te voren als die apenlanden bezoekt blijf dan ook van die rotzooi af!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
