Aboriginals??
Door: Webmaster
29 Oktober 2006 | Australië, Alice Springs
Australie; surfers, stranden, outback en...Aboriginals. Na een grondig onderzoek naar de dingen die Australie Australie maken hadden wij eindelijk de kans om kennis te maken met de Aboriginals! In Darwin en omstreken zouden ze nog leven zoals ze al duizenden jaren leefden. We waren zo benieuwd naar deze mensen, waarvan we er in de rest van Australie nog maar weinig hadden ontmoet.
De aboriginals op straat (ze zitten overal, op het gras, maar ook voor winkels op de grond) kijken vaak erg boos en ontwijken ieder contact met non-Aboriginals. Daar viel dus verassend weinig te leren... Australiers zijn niet erg positief over Aboriginals vanwege de enorme positieve discriminatie die ze genieten. Bovendien leveren ze schijnbaar veel overlast op doordat ze alcohol en gokverslaafd zijn, hun vrouwen slaan en een vreselijke stank achterlaten waar ze komen. (Klinkt heel erg, zijn ook niet mijn woorden, dit is wat we HOREN). Veel Australiers zeggen zelfs dat ze ze niet eens aan willen raken of zelfs maar in dezelfde auto willen zitten(vanwege de hygiene, de stank of omdat er nog zoveel vreselijke ziektes, zoals Lepra, onder de Aboriginals bestaan). Het meest schokkende is echter wel dat zelfs de politie ons aanraadt om nooit voor Aboriginals langs de weg te stoppen, maar ze desnoods, gewoon te overrijden...
Maar ergens moeten ze ons toch meer kunnen vertellen? Op naar Kakadu dus. Het park is van de Aboriginals en zij verhuren het als het ware aan de overheid, zodat er toeristen kunnen komen. De Aboriginals werken samen met de rangers aan het onderhoud van het park.
Omdat we nogal teleurgesteld waren in de informatie die we in Darwin over de Aboriginals vonden (het museum had alleen een paar stukken kunst en een paar vage verhalen) hoopten we dat al onze vragen hier wel beantwoord zouden worden.
Wij wilden bijvoorbeeld wel graag weten hoe en waar de aboriginals nu leefden. En hoe de verhoudingen tussen verschillende stammen waren. En de rol die vrouwen hadden in hun maatschappij. En bovenal wilden we de zogenaamde "Dreamtime stories" horen, verhalen die de Aboriginals al generaties lang mondeling doorgeven.
En we hebben echt ons best gedaan! Bij de verschillende "attrakties" werden er praatjes gehouden door rangers die we het hemd van het lijf hebben gevraagd. Concrete antwoorden bleven echter uit. Zelfs een aboriginal ranger bleef vaag. Op naar het culturele centrum in het park, waar we vast een dieper inzicht zouden krijgen in aboriginal cultuur. Maar weer dezelfde oppervlakkige exposities en herhaling van feitelijke informatie.
Het enige waar wij achter zijn gekomen is dat ze heel veel geheim willen houden. Ze willen best vertellen wat ze eten en hoe ze jagen en hoe zij de verschillende seizoenen noemen. De verhalen achter de tekeningen en hun cultuur kom je echter met geen mogelijkheid te weten. Ze blijven maar zeggen dat dat voor ingewijden is, niet voor non-aboriginals...De enorme verschillen in verhalen worden verklaard door dat er tientallen stammen met hun eigen taal bestaan.
Uiteindelijk hebben we er zelf maar een verhaaltje van gemaakt. De Australiers wilden vast en zeker ook wat ouds, wat cultureels. Dus hebben ze maar een paar bosjesmannen ingevoerd en wat kinderen een paar tekeningen laten maken op de rotsen in een stuk wildernis. Door er zo geheimzinnig mogelijk over te doen blijft het spannend...
De aboriginals op straat (ze zitten overal, op het gras, maar ook voor winkels op de grond) kijken vaak erg boos en ontwijken ieder contact met non-Aboriginals. Daar viel dus verassend weinig te leren... Australiers zijn niet erg positief over Aboriginals vanwege de enorme positieve discriminatie die ze genieten. Bovendien leveren ze schijnbaar veel overlast op doordat ze alcohol en gokverslaafd zijn, hun vrouwen slaan en een vreselijke stank achterlaten waar ze komen. (Klinkt heel erg, zijn ook niet mijn woorden, dit is wat we HOREN). Veel Australiers zeggen zelfs dat ze ze niet eens aan willen raken of zelfs maar in dezelfde auto willen zitten(vanwege de hygiene, de stank of omdat er nog zoveel vreselijke ziektes, zoals Lepra, onder de Aboriginals bestaan). Het meest schokkende is echter wel dat zelfs de politie ons aanraadt om nooit voor Aboriginals langs de weg te stoppen, maar ze desnoods, gewoon te overrijden...
Maar ergens moeten ze ons toch meer kunnen vertellen? Op naar Kakadu dus. Het park is van de Aboriginals en zij verhuren het als het ware aan de overheid, zodat er toeristen kunnen komen. De Aboriginals werken samen met de rangers aan het onderhoud van het park.
Omdat we nogal teleurgesteld waren in de informatie die we in Darwin over de Aboriginals vonden (het museum had alleen een paar stukken kunst en een paar vage verhalen) hoopten we dat al onze vragen hier wel beantwoord zouden worden.
Wij wilden bijvoorbeeld wel graag weten hoe en waar de aboriginals nu leefden. En hoe de verhoudingen tussen verschillende stammen waren. En de rol die vrouwen hadden in hun maatschappij. En bovenal wilden we de zogenaamde "Dreamtime stories" horen, verhalen die de Aboriginals al generaties lang mondeling doorgeven.
En we hebben echt ons best gedaan! Bij de verschillende "attrakties" werden er praatjes gehouden door rangers die we het hemd van het lijf hebben gevraagd. Concrete antwoorden bleven echter uit. Zelfs een aboriginal ranger bleef vaag. Op naar het culturele centrum in het park, waar we vast een dieper inzicht zouden krijgen in aboriginal cultuur. Maar weer dezelfde oppervlakkige exposities en herhaling van feitelijke informatie.
Het enige waar wij achter zijn gekomen is dat ze heel veel geheim willen houden. Ze willen best vertellen wat ze eten en hoe ze jagen en hoe zij de verschillende seizoenen noemen. De verhalen achter de tekeningen en hun cultuur kom je echter met geen mogelijkheid te weten. Ze blijven maar zeggen dat dat voor ingewijden is, niet voor non-aboriginals...De enorme verschillen in verhalen worden verklaard door dat er tientallen stammen met hun eigen taal bestaan.
Uiteindelijk hebben we er zelf maar een verhaaltje van gemaakt. De Australiers wilden vast en zeker ook wat ouds, wat cultureels. Dus hebben ze maar een paar bosjesmannen ingevoerd en wat kinderen een paar tekeningen laten maken op de rotsen in een stuk wildernis. Door er zo geheimzinnig mogelijk over te doen blijft het spannend...
-
29 Oktober 2006 - 07:00
León Thannhauser:
Waarom schrijf je geen boek van jullie reis...
Ik zit van de eerste letter tot de laarste vast aan het beeld.....
Geweldig, kussie x -
29 Oktober 2006 - 07:09
Willemijn:
hi meiden,
Verstandig, je moet iets en het klinkt aannemelijk. Beter een eigen verhaal dan de hele reis afvragen wat het is...
Jullie foto's zien er echt adembenemend maar voor mij kikkerland-gewende-hollander echt surreëel uit. Echt heel gaaf!
Geniet ervan!
Liefs willemijn -
29 Oktober 2006 - 08:32
PennyLeen:
Sjongejonge... geweldig integratiebeleid, daar in Australie! -
29 Oktober 2006 - 10:04
Esther Scheerder:
Hoi meiden!
Leuk om weer wat van jullie te lezen, ook elke keer weer zo interessant, jullie maken zoveel mee daar!
Geweldig ook om nieuwe foto's te kunnen bekijken, op de één of andere manier lukt het daardoor nog iets beter om me voor te stellen hoe geweldig jullie het daar hebben!
Geniet ervan *en sjonge..wat een temperaturen zeg!*
Liefs, Esther -
29 Oktober 2006 - 11:46
Renee En Haar Mama!:
Nou Zoe! je ziet er goed uit! beetje bruin geworden en een beetje moe, maar wel heel leuk om je te zien! Valt me tegen van die gasten dat ze zo weinig willen loslaten over hun cultuur!
Jullie hebben mooie foto's en mooie verhalen! kijk weer uit naar de volgende!
Kus renee en haar mama! -
29 Oktober 2006 - 11:58
Jory:
wat een onwerkelijk idee toch, dat je nu aan de andere kant van de wereld bent! en wat maak je n mooie dingen mee...
ik hoop alleen niet dat je straks als afgestudeerd psychologe, op die manier de dossiers vult van je patienten die niet zo veel loslaten ;p
liefs en geniet ze! -
29 Oktober 2006 - 12:51
Jose:
Heerlijk Liset om zo met jullie mee te lezen, ook je benadering en beschrijving maakt je verhaal levendig en herkenbaar.. we missen je in Nederland, we missen je zeker ook bij ZieZo.. maar ja dat wisten we van tevoren.. Mijn planet lag er even uit, maar ik ben weer helemaal bij! veel levensplezier verder en meld me weer gauw! Jose -
29 Oktober 2006 - 21:44
Lilian:
Ach, als je terug bent dan mag je er bij ons best wat vragen over stellen hoor aan deze Rosmalense Aboriginalfamilie (als ik de beschrijving zo lees, krijg ik tenminste sterk de indruk dat ik onze roots gevonden heb) -
29 Oktober 2006 - 21:54
Willy:
Dat slaat nergens op, die opmerking van de politie, zoiets zeg je toch niet. Mooie foto van dat rund, langs de kant van de weg. Dat was wel erg dicht bij. Hij ziet er goed uit. Jammer dat jullie zo weinig over de Aboriginals te weten komen.
groetjes Willy -
30 Oktober 2006 - 10:35
Natasja:
Hallo meiden,
Wat een avontuur zijn jullie aan het beleven zeg! En dan zijn jullie nog maar twee maanden weg, helemaal geweldig. Wel jammer dat het zo moeilijk is om achtergrondinformatie te verkrijgen over de aboriginals, zo'n interresant volk daar moet toch heel veel over te vertellen zijn, nou ja jullie verhaal spreekt voor zich, dat willen ze dus blijkbaar niet. Tja verder wil ik jullie alleen maar weer heel veel plezier wensen en doe voorzichtig met de dingen die jullie doen!
Dikke kus en knuff, Natas -
30 Oktober 2006 - 16:10
Kim:
Ja bizar hè? Je vraagt je af hoe "men" weer dezelfde fout heeft kunnen maken met de aboriginals in Australië als met de oorspronkelijke inwoners van Amerika. Ik vind het persoonlijk niet heel raar dat een volk dat in 100 jaar van een traditionele jagers-verzamelaarscultuur naar een westerse "ontwikkelde" cultuur gedwongen wordt de weg kwijt raakt. Maatschappij grondig ontwricht en het gevolg zijn allerlei problemen van criminaliteit tot overgewicht en diabetes. Misschien is die positieve discriminatie een goedmakertje voor het wegnemen en "heropvoeden" van duizenden aborginalkinderen? (Rabbit proof fence gezien?)
Je moet maar denken dat de aboriginals die het wel goed doen niet zichtbaar zijn voor de westerse toerist, die zitten lekker in hun reservaatjes. Het uitschot zie je in de steden.
Wacht maar tot je het Australische beleid wat betreft immigranten leert kennen!
-
03 November 2006 - 09:27
Ben:
Enige manier: toch stoppen voor zo'n man, uitnodigen voor en ritje, whiskietje erbij, beetje pokeren. Doe je het niet, kom je er nooit achter....
Ik neem gemakshalve even aan dat ze alleen hun eigen vrouw slaan en ik heb gehoord dat zíj vinden dat wíj stinken. Heb je al een gemeenschappelijk uitgangspunt. Positief benaderen! Lees het wel. -
03 November 2006 - 20:41
Feliesje:
Dag liefste zussertje!
He-le-maaaal geen tijd de laatste tijd om je bij te typen wat hier allemaal gaande is maar morgenavond of overmorgenavond gaat hier verandering in komen, dan stuur ik u een mail met alle details erin verwerkt, en dat beloof ik je bij deze plechtig!
Ennuhh die aboriginals zijn een beetje vervelende mensen of niet? Schoopen he, als ze aan jullie zitten of lastig doen!
Miss you!
x
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
